Kunstgras of natuurgras: wat het onderzoek van Linköping vond

In 2025 publiceerden onderzoekers van de Universiteit van Linköping in het tijdschrift Cleaner Environmental Systems een levenscyclusanalyse die kunstgras- en natuurgrasvelden in Noords klimaat vergelijkt, over tien, twintig en dertig jaar. Het onderzoek is van Mikael Säberg en Emma Lindkvist, van het departement Management en Techniek.

Hun conclusie valt uit in het voordeel van kunstgras. Maar er horen twee voorbehouden bij, en juist die zijn het lezen waard.

Het eerste betreft het einde van de levensduur: kunstgras wint alleen als het rubbergranulaat wordt opgehaald en hergebruikt, en de versleten mat naar energieterugwinning gaat. Zonder dat verdwijnt het voordeel.

Het tweede raakt ons direct. De onderzoekers stellen vast dat natuurgras zijn voetafdruk vooral aan het onderhoud dankt — meermaals per week maaien, bemesten, beluchten, doorzaaien — en dat dat werk nog gewoonlijk met verbrandingsmachines gebeurt. Ze schrijven onomwonden dat het met geëlektrificeerd materieel "een heel ander spel" wordt: natuurgras is dan de milieuvriendelijkere optie.

Met andere woorden: het oordeel hangt niet alleen af van de mat. Het hangt af van wat erover rijdt. Dat is precies wat wij bouwen: elektrische, autonome robots, voor het maaien zowel als het borstelen. Het onderzoek merkt bovendien op dat het onderhoud van een kunstgrasveld neerkomt op één à twee keer borstelen per week, één à twee keer slepen per maand en één jaarlijkse dieptereiniging van het granulaat — een ritme dat een autonome machine volhoudt zonder iemand bezig te houden.

Wij hebben dit onderzoek niet gefinancierd en het noemt ons niet. Dat maakt het des te lezenswaardiger.